Onderwijs in India

In India is er net als in Nederland de regel dat kinderen naar school moeten vanaf hun 5de jaar, leerplicht noemen we dat. Toch stopt de helft van alle kinderen nadat ze vier jaar naar school zijn geweest.

Veel mensen in India kunnen niet lezen of schrijven, dit noem je analfabetisme, ongeveer 35% van de bevolking is analfabeet. Vooral vrouwen en meisjes leren nooit lezen en schrijven. Dit is wel 50 %.

Volgens de grondwet van India is onderwijs gratis. Maar dit gratis onderwijs omvat niet het inschrijvingsgeld voor de school, het schooluniform, schoolspullen en vervoer.

Dit alles is noodzakelijk om schoolonderwijs te kunnen volgen. Voor goed onderwijs is een arm gezin al gauw per kind per maand de helft van het maandsalaris kwijt. Het is vaak al een hele opgave voor deze gezinnen om 1 kind naar school te sturen, laat staan meerdere.

Armoede houdt dus vele kinderen ‘gevangen’, waardoor ze niet in staat zijn om naar school te gaan. Zo blijven ze in hun situatie en hebben niet de mogelijkheid om eruit te komen. Ze zijn slachtoffer van hun omstandigheden.

Hun omstandigheden zijn een leven van armoede. Hun ouders werken als straatveger, schoonmaker van toiletten of rijden op een riksja. Allemaal banen waarmee je weinig verdient en wat geen enkel aanzien heeft. Ze wonen onder barre omstandigheden, spelen rond open riolen en krijgen net of nauwelijks genoeg te eten. Vaak moeten ze al op jonge leeftijd hard werken om geld te verdienen voor het gezin of moeten ze op jongere broertjes en/of zusjes passen. Zonder onderwijs hebben ze geen kans op een beter leven.